Λίγα λόγια για το χωριό...

Το παλιό λιμάνι των Κυθήρων. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού, ανάμεσα στην Πλατειά Αμμο και το Διακόφτι. Η παραλία της Αγίας Πελαγίας προσφέρετε για μπάνιο, beach volley, θαλάσσια σπορ, αλλά και για χαλάρωμα τις απογευματινές ώρες. Πολλά καταστήματα που βρίσκονται κατά μήκος του παραλιακού της δρόμου θα σας προσφέρουν τοπικές νοστιμιές. Hot spots της Αγίας Πελαγίας είναι η σπηλίτσα της Αγίας Σοφίας, η πηγή με το κρυστάλλινο νερό πάνω στο δρόμο, οι απίθανες ανατολές τις πρωινές ώρες και η θέα της στην Ελαφόνησο, και στον Κάβο Μαλλιά.

Κοντινές παραλίες ...

Σε κοντινή απόσταση από την κυρίως παραλία και αριστερά όπως κοιτάει κανείς την Αγία Πελαγία από την θάλασσα, υπάρχουν ακόμα 3 εξαιρετικές παραλίες που θα πρέπει να επισκεφθεί κανείς. Η πρώτη ονομάζεται "Φυρή Άμμος" , η επόμενη "Λορέντζου" και η τρίτη είναι η παραλία της "Λαγκάδας" κοντά στην οποία καταλήγει το περίφημο φαράγγι της Παλαιόχωρας.

Τα Κύθηρα είναι γνωστά από την αρχαιότητα ως το νησί της Αφροδίτης ,της Θεάς του έρωτα, η οποία , κατά την Θεογονία του Ησιόδου, συνελήφθη στον αφρό της θάλασσας των Κυθήρων, όταν ο Κρόνος απέκοψε τα γεννητικά όργανα του Ουρανού και τα έριξε σ' αυτήν. Σήμερα φαίνονται σαν δύο μικρά βράχια που βγαίνουν μέσ' από τη Θάλασσα στα Ανατολικά παράλια του νησιού...

Η Θεά αναδύθηκε στην Κύπρο, όπου λατρεύτηκε ως Αφροδίτη η Πάνδημος, Θεά τoυ σαρκικού έρωτα σε αντίθεση με την Ουρανία, που λατρεύτηκε στα Κύθηρα, ως Θεά του αγνού έρωτα.

Οι Μινωίτες είχαν καταστήσει από πολύ νωρίς τα Κύθηρα ενδιάμεσο σταθμό των ταξιδιών τους προς τη Δύση κι είχαν δημιουργήσει τον οικισμό Σκάνδεια, στη σημερινή Παλαιόπολη, καθώς και σημαντικό ιερό κορυφής στη Θέση Αγιος Γεώργιος στο Βουνό. Aπό τον 6ο αι. το νησί φαίνεται ότι αρχίζει να κατοικείται πιο συστηματικά. Κατά το 10ο και 11ο αι. αποκτά ξανά κάποια σημασία και υπάγεται στη Μονεμβασία. Την εποχή αυτή κτίζεται και η οχυρή πρωτεύουσα των Βυζαντινών χρόνων, ο 'Αγ. Δημήτριος, σημερινή Παλαιοχώρα, που είχε πλήθος εκκλησιών και σημαντικό αριθμό κατοίκων. Ο 'Αγ. Δημήτριος κατακτάται και καταστρέφεται το 1537 από Αλγερινούς πειρατές υπό τον Χαίδερίν Βαρβαρόσα. Την εποχή αυτή στο νησί κυριαρχούν οι Ενετοί με την οικογένεια των Βενιέρων, απογόνων του Ενετού τυχοδιώκτη Μάρκου Βενιέρη, που κατέκτησε τα Κύθηρα το 1207. Οι Ενετοί αντιλαμβάνονται την καίρια θέση του νησιού στην είσοδο της ανατολικής Μεσογείου και καταβάλλουν σημαντικές προσπάθειες για την οχύρωση και κατοίκησή του.

Το φεουδαρχικό όμως σύστημα που εφαρμόζουν δημιουργεί δυστυχία στους κατοίκους, οι οποίοι συγχρόνως έχουν να αντιμετωπίσουν τις συχνές πειρατικές επιδρομές. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η μεγάλη μείωση του πληθυσμού και οι συχνές διαμαρτυρίες στις Ενετικές αρχές για τον τρόπο διοίκησης του νησιού .Οι Ενετοί πάντως κυριαρχούν έως το 1797 με εξαίρεση ένα μικρό διάστημα που το νησί κατακτήθηκε από τους Τούρκους (1715). Το 1797 τα Κύθηρα, όπως όλα τα Επτάνησα, κατακτώνται από τους Γάλλους και το 1809 από τους Αγγλους οι οποίοι κρατούν το νησί μέχρι το 1864, οπότε ενώθηκε κι αυτό με την Ελλάδα μαζί με τα άλλα Επτάνησα.